محبت الهی
به نام بهترین رفیق
عشق ومحبت الهی از دیدگاه آیات قران واحادیث:
یکی ازتأمل برانگیزترین آیات قرآن دربعد رأفت ومهربانی خداوند، آیه 53 سوره زمر است که خداوند به پیامبر رحمتش میفرماید:
(قل یاعبادی الذین اَسرفوا علی أنفسهم لاتقنطوا من رحمت الله ان الله یغفرالذنوب جمیعا انه هوالغفور الرحیم: بگو ای بندگان که برخودتان اسراف -درگناه انجام داده اید- هرگز از رحمت
خدا ناامید نشوید. چراکه همانا خدا میآمرزد گناهان شما را به طور کامل،
و همانا خداوند آمرزنده و مهربان است. )
بعضی از نکات این آیه :
1-تعبیر به (یا عبادی) آغازگر لطفی بی نهایت ومهربانی عظیم از ناحیه پروردگار است به کسانی که با گناه معصیت خودشان را از عبودیت خدا خارج کرده اند.
2-جمله لا تقنطو آنچنان امید در بندگان ایجاد می کندکه عشق ومحبت بنده را به گوینده این جمله ازدیاد میبخشد.
3-جمله رحمت الله بیانگر نهایت مهر و کمال و عطوفت ومهربانی خدا با بندگانش را می رساند..
4-جمله (ان الله یغفرالذنوب جمیعا) و عده ای از سوی خداوند به بنده اش را میدهد که بیانگر رساندن بنده به مقام غفو وبخشش ربوبی است.
5-جمله "جمیعا" تاکید براین عفو بخشش است آنهم نه فقط راجع به بخشش یک یاچند گناه بلکه راجع به همه گناهان.
6-جمله (غفور الرحیم) در خقیقت مهر و امضاء خداوند به این وعده است که همانا همه لطف ورحمت از منبع وسرچشمه کسی به سوی بنده سرازیر شده است که خودش هم غفور وآمرزنده است وهمرحیم ومهربان.
*در قرآن مجید و روایات کلمه عشق استعمال نشده است شاید به دلیل اینکه در زمان نزول قرآن کلمه عشق بوسیله شعرا تنها در خدمت فسق و فجور وشهوترانی قرار گرفته بود وقرآن به جای کلمه عشق از حب استفاده کرده است.
معادل عشق در قرآن :1-حب 2-ود 3- ولایت
*در حدیث قدسی آمده (من طلبنی وجدنی ومن وجدنی عرفنی ومن عرفنی أحبنی عشقنی ومن عشقنی عشقته ومن عشقته قتلته من قتلته فعلیدیته ومن علی دیته فأنا دیته ) خداوند می فرماید: هرکس مراطلب کند مرا می یابد وهر که مرا بیابد مرا می شناسد وهر که مرا بشناسد عاشقش می شوم وهر کس که به گردن من دیه دارد من خودم دیه او هستم.
*اساس پرستش عشق است ودین هم چیزی جز محبت نیست.
امام باقر( علیه السلام)
می فرماید:هل الدین الا الحب(مطهری ،جاذبه ودافعه ص64)
*علامه طباطبایی در باره نکات آیه مذکور می فرماید:
1-حب یک نوع ارتباط وجودی و جاذبه خاص میان علت و معلول است لذا مثلاًدانشجو استادش را که علت باسواد شدنش است دوست می دارد واستاد هم شاگرد خود را که درس می خواند دوست می دارد؛ و از همه مهمتر خداوند است که چون خالق و رازق است، همه آگاهانه یا نا آگاهانه به او علاقه داریم چنانکه خداوند هم مخلوقاتش رادوست دارد، چون آنها آثار اویند.
2-محبت دارای شدت و ضعف در یک نظام طولی است، نه عرضی!
3-خداوند از هر جهت شایسته و بایسته ،محبت ذاتی و حقیقی، خالص و شدید و دائمی موجودات نسبت به اوست.
4-اساس محبت، به حب ذات بر می گردد و اگر غیر خود راهم دوست بداریم برای این محبت است که به ما وابسته است لذا خدا که خود را دوست می دارد مخلوقاتش
را که از آثار اوست دوست می دارد.
5-محبت أعم از آگاهانه یا نا آگاهانه است بنابراین هر موجودی بهره ای ازعشق و محبت دارد .(المیزان، ج1ذیل آیه 165 سوره بقره)
شهید دکتر چمران در مورد عشق به خدا جملات زیبایی دارد :
خدایا هرگاه دلم رفت که محبت کسیرا به دل بگیرد تو او را خراب کردی ،خدایا به هرکه و به هرچه دل بستم تودلم را شکستی. عشق هر کسی را به دل گرفتم تو قرار از من گرفتی،تو اینچنین کردی تا به غیر از تو محبوبی نگیرم و به جز تو آرزویی نداشته باشم و جز تو به چیزی یا به کسی امید نبندم (لاریجانی دکتر اسماعیل،زمزم عشق ص49-42)
*حدیث قدسی:
لوعلم المدبرون عنی کیف النتظاری بهم وشوقی الی توبتهم
لماتوا شوقاولتفرقت اوصالهم:اگر بندگان من که به من پشت کرده اند می
دانستند که چقدر انتظار آنان را می کشم ومشتاق باز گشت آنان هستم از
شوق میمردند و بند بند بدن آنها از هم جدا می شد.
*در جای دیگر خداوند متعال به حضرت عیسی (علیه السلام)خطاب می کند :یا
عیسی کم المیل النظر و أحسن الطلب والقوم لایرجعون:ای عیسی :چقدر بنده ام را طلب کنم و انتظار او را بکشم، ولی آنها به سوی من نیایند.
*محبت مادر قطره ای از دریای محبت خالق مادر است، نسبت به بندگانش،خدای مهربان از روی حب و عشق انسانها راخلق کرد و از کمکی برای هدایت آنها دریغ نورزید فطرتی داد که خداخواه است،عقلی که چراغ راه است،پیامبران و اولیائیکه راهبر و راهنما هستند.خداوند با بهانه های مختلف بنده خود را به سوی خود فرا میخواند، مثل ماه رجب لیلة الرغائب و..در حالی که او احتیاج به بنده آلوده ،فقیر و عهد شکن ندارد.
*بابت هر کار پسندیده ده اجر تا جایی که برای فکر و نیت خوب نیز ثواب میدهد ولی بابت هر عمل زشت تنها یک گناه می نویسد. آنهم اگر توبه کنی از صفحهی دلت پاکمی کند. تا جایی که بنده خود را به مهمانی خود یعنی ماه مبارک رمضان دعوت کرده و سفره رحمت و صمیمیت خویش راگسترده و بدون هیچ تبعیضی تشنگان
و گرسنگان را دعوت به استفاده از این سفره می نمایند. سر و کار ما با خدای کریمی است که اگر سائل بر در خانه اش نیاید. خود به در خانه سائل می رود.
*جلوه های محبت حضرت حق به بندگان:
*مرحوم دولابی می فرماید:خدا بی نیاز مطلق است او باید ناز کند و ما باید نیاز نشان بدهیم ،او باید ناز کند و ما نازش را بخریم اما خدا برعکس عمل می کند؛ ما ناز می کنیم و خدا ناز ما را می کشد، مانیازمند نوازشیم خدا نوازش میکند.
*حتی فرعون:نقل است که در لحظات آخر هر چقدر به موسی استغاثه کرد موسی جواب نداد؛ خداوند به موسی فرمود: موسی تو به فرعون جواب ندادی چون او را خلق نکردی. اگر او به من استغاثه می کرد دستش را می گرفتم وبه فریادش میرسیدم.
عشق ومحبت خداوند به انسان:(سخنان استاد معظم)
وادی محبت،بالاترین وادی است،محبت یدرک و لایوصف است و چشیدنی است،محبت یعنی تعلق قلب
اگر کسی باطن ودرون و قلبش را به کسی داد می گوییم به آن شخص محبت دارد؛ که البته دارای مراتبی است
در نظر بگیرید آب در صفر درجه یخ میزند ودر صد درجه به جوش میاید از 90 درجه شروع به قل زدن میکند تا به صد که رسید جوشش می کند. حال عشق الهی را در تظر بگیرید و ببینید بین صفر تا صد شما چه عددی برای محبت خود به خدا در نظر میگیرید؟!
حالاببینید آن عددی را که برای محبت خود به خداوند در نظر گرفته اید،به اندازه اش تلاش میکنید؟
مثالی دیگر:نور ومرتب ان ؛یک لامپ 10وات نور دارد، خورشید هم نور دارد ولی آیا با یکدیگر قابل قیاسند؟
تو خود حیث مفصل بخوان از این مجمل!
حضرت علی می فرماید دوست داشتن خداوند اتشی است که به هر جا بخورد می سوزاند پس آتش جهنم هم با حب به خدا خاموش میشود.
علتِ خلقت عشق و محبت و علاقه بوده است. محبت خداوند براین تعلق گرفت که انسان را خلق کند ونهایت انسان را ببردپیش خودش. گویاخداوند عاشق ماست،خداوند چیزی در وجود ما قرار داد که کسی نمیداند چون فرشتگان هم ایراد گرفتند و خداوندفرمود: چیزی را من می دانم که شما نمی دانید،خداوند ما را برای خودش خلق کرد.
خداوند عاشق تک تک انسانهاست و ما در واقع مال خدا هستیم و او ما رها نمی کند.
رفتار خداوند عاشقانه است و با اینکه ما این همه گناه می کنیم اما اگر توبه کنیم او می بخشد.
اول خداوند عاشق بنده است که ما را خلق کرده است و خداوند به معشوق خود هدیه می دهد، مثل بخشش گناهان. مهر ومحبت خداوند نسبت به انسان هفتاد مرتبه بالاتر از محبت مادر به فرزند است.
ای فرزند آدم من تو را دوست دارم تو هم مرا دوست داشته باش.
ای فرزند آدم من تو را به خاطر خودت دوست دارم.
کلمه عشق در قرآن نیست اما کلمه حب که همان عشق است در قرآن است.
خداوند عاشق اول است زیرا می فرماید: اگر بنده هایی که از من رویگردان هستند اگر می دانستند که چقدر مشتاق آنها هستم از شوق می مردند.
خداوند فقط در مورد انسان می گوید که من با دست خودم انسان را ساخته ام
وگذشته ی ما نفخت فیه من روحی یعنی از روح خدا در ما دمیده شد و سابقه عزت داریم.
خداوند ما را تنها خلق کرده و ما بهانه خدا را می گیریم و بعضی وقتها احساس تنهایی می کنیم.
بیشتر مواقع خداوند دنبال ما می آید چون عاشق ماست.
حدیث قدسی: ای فرزند آدم اگر گناهان تو زمین تا آسمان را پرکند و تو استغفار کنی من تو را می بخشم واهمیت نمی دهم که چقدر گناه کرده ای .
خداوند دلش می خواهد بی حساب بدهد ودوست دارد ما همه به بهشت خودش (جنتی) برویم نه بهشت معمولی ( الجنة)
خداوند می فرماید روزه مال است ومن جزا یش را می دهم یعنی به فرشته ها کاری ندارد.
خداوند هیچگاه دستش را از دست ما نمی کشد. این ماییم که خودمان دستمان را میکشیم و یا گناهی مرتکب می شویم که باعث میشود خداوند دست ما را رها کند.
خداوند سریع الرضاست وبسیار مهربان ونباید چیزی را با او شریک کنی.
خداوند دائما ما را نگاه میکند و فیض خداوند همیشگی است.
خداوند کوهی را به کاهی می بخشد اگر این کاه خالصانه برای خداوند باشد.
محبت از ناحیه ی خداوند افاضه می شود و بدست آوردنی نیست.
خداوند به محبوبش روز قیامت اذن شفاعت میدهد.
محبت خداوند در مقابل مخبت ما قابل قیاس نیست چون محبت خداوند بسیار بیشتر از محبت ماست.
خداوند بیشتر مواقع لطف می کند وگاهی وقت ها امتحان می کند وخیلی وقتها برگۀ امتحانی سرشار از اشتباه ما را صحیح نمی کند و نگاه نمی کند و کریمانه می بخشد.
خداوند عاشق ماست و اگر او را خالصانه صدا کنیم او حتما جواب میدهد.
خداوند چشم به راه ما انسانهاست ومی بخشد اگر چه گناهکار باشیم.
عشق و محبت خداوند بیشتر از امتحان کردنش است.خداوند مواظب ماست وبلاها را
دور می کند.
خداوند حی وقیوم است یعنی ثانیه ای چشم از ما برنمی دارد وحواسش به ما هست.
امام حسین علیه السلام عشق مجسم است،تمام عشق خداوند در امام حسین علیه السلام تجلی کرده
هیچ فکر کردید چراحضرت اباالفضل باب الحوایج هستند؟چون خود خداوند هم عاشق است وعاشق را دوست دارد اباالفضل هم عاشق بودند
در توحید عملی می گویند عقل را هم عاشق کن. آتش عشق خداوند انسان را بیمه می کند اگر کسی خداوند را دوست داشته باشد در نماز حواسش پرت نمی شود مگر می شود خداوند را دوست داشت و جلو او ایستاد برای نماز و دل وحواس جای دیگری باشد ما چون طعم عشق الهی را نچشیده ایم عاشق نشده ایم ،کسی که عاشق خدا بشود حبیب خدا میشود و خداوند حبیب و رفیق خود را تنها نمی گذارد. کسی که عاشق خداوند شد عبادت برایش آسان و دلپذیر میشود
1.شرایط آماده شدن عشق به خداوند که حضرتش به ما هدیه بدهد:
1-توبه: تائب حبیب خداست*
2-تسبیح حضرت زهرا سلام الله علیها*
3-ذکر یونسیه
4-ذکر یا حی یا قیوم
5-انجام نوافل
6-مناجات با خدا
7-احترام به خدا
8-حزن
9اخلاص در عبادت
*اولین مرحله توبه استغفار کردن است البته به معنای درست وتوحیدی،استغفار کردن به زبان خودمانی یعنی خدایا غلط کردم!
عبارت مشهور استغفار، سه قسمت دارد، که به هنگام گفتن این ذکر باید به این سه قسمت دقت کرد.
1-استغفر الله:خدایا طلب بخشش دارم ،غلط کردم.
2-ربی:تو پرورش دهنده منی فقط تو را دارم.
3-اتوب الیه: بر می گردم به سوی تو (از راه معصیی که رفتم بر می گردم).
*خاصیت تسبیح این است که با هر دفعه تسبیح ،خداوند شما را پاک می کند ،تسبیح خیرش مستقیم به خود شما می رسد و با هر تسبیح شما را منزه می کنند.
نشانه هایی از علایم محبت به خدا
1-خیلی به یادش باشیم
2-موقع بلا شکایت به بنده نکنیم
3-کلامش را دوست داشته باشیم
4-گذشتن ازجان
5-گذشتن از مال
6-آرامش با یادش
7-با نشاط بودن
8-خسته نشدن
9-کتمان محبت
10-با خدا عاشقانه حرف زدن
11-شب بیداری
12-خالصانه خدا را صدا زدن
13-دوست داشتن غروب